Dział forum dla osób, które rozważają upadłość konsumencką albo są już w trakcie postępowania. Wyjaśniamy, kto może ją ogłosić, ile kosztuje, jak wygląda rola syndyka, co z mieszkaniem i które długi nie zostaną umorzone – z komentarzami prawnika.
Upadłość konsumencka to dla wielu osób ostatnia, ale realna droga do wyjścia z długów, których nie da się spłacić. W tym dziale użytkownicy pytają, czy warto, ile to kosztuje, jak długo trwa, co stanie się z mieszkaniem i pensją, czy poradzą sobie bez prawnika oraz jak wygląda życie po zakończeniu postępowania – z kredytem, spadkiem czy nową działalnością.
Zgodnie z ustawą Prawo upadłościowe upadłość konsumencką może ogłosić osoba fizyczna, która stała się niewypłacalna, czyli utraciła zdolność do wykonywania wymagalnych zobowiązań pieniężnych. Domniemywa się, że tak jest, gdy opóźnienie w spłacie przekracza trzy miesiące. Od 2020 roku z tej procedury mogą korzystać także osoby prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą, na tych samych zasadach co konsumenci.
Sąd nie bada już co do zasady, czy dłużnik doprowadził do niewypłacalności z winy umyślnej lub rażącego niedbalstwa, na etapie ogłoszenia upadłości – ma to znaczenie dopiero przy ustalaniu planu spłaty. Wniosek może zostać oddalony m.in. wtedy, gdy w ciągu 10 lat przed jego złożeniem wobec dłużnika prowadzono postępowanie upadłościowe, w którym umorzono jego zobowiązania, chyba że przemawiają za tym względy słuszności lub humanitarne.
Wniosek o ogłoszenie upadłości składa się elektronicznie przez Krajowy Rejestr Zadłużonych. Opłata od wniosku wynosi 30 zł. Do wniosku dołącza się m.in. spis majątku, listę wierzycieli z kwotami i adresami, listę osób zobowiązanych do alimentów oraz opis przyczyn niewypłacalności. Jeżeli dłużnik nie ma środków na pokrycie kosztów postępowania, tymczasowo ponosi je Skarb Państwa.
Po ogłoszeniu upadłości sąd wyznacza syndyka, który przejmuje majątek dłużnika tworzący masę upadłości, sprzedaje go i spłaca wierzycieli. Osoba bez majątku przechodzi przez tę fazę szybko – postępowanie przechodzi do ustalenia planu spłaty. Plan spłaty trwa co do zasady do 36 miesięcy, a jeśli dłużnik doprowadził do niewypłacalności umyślnie lub przez rażące niedbalstwo – od 36 do 84 miesięcy. Gdy sytuacja osobista trwale uniemożliwia spłatę, sąd może umorzyć zobowiązania bez ustalania planu spłaty albo umorzyć je warunkowo.
Nie zakładaj, że upadłość „bez majątku” jest formalnością. Sąd ocenia rzetelność wniosku, a zatajenie majątku albo wierzyciela ma poważne skutki: zobowiązania świadomie zatajone nie zostaną umorzone. Przygotuj pełną listę długów na podstawie raportu BIK, akt komorniczych i korespondencji – także tych, które uważasz za przedawnione.
Z dniem ogłoszenia upadłości egzekucje komornicze prowadzone przeciwko dłużnikowi zostają zawieszone, a następnie umorzone z mocy prawa. Wierzyciele nie mogą już dochodzić należności w zwykłym trybie – zgłaszają wierzytelności syndykowi. Nakaz zapłaty dotyczący wierzytelności podlegającej zgłoszeniu nie może być skutecznie wykonany poza postępowaniem upadłościowym; warto niezwłocznie poinformować sąd i wierzyciela o ogłoszeniu upadłości.
Wynagrodzenie upadłego wchodzi do masy upadłości tylko w części, która podlega zajęciu – kwota wolna pozostaje do dyspozycji dłużnika. Syndyk może żądać wydania dokumentów, informacji o dochodach i majątku, zarządza masą i sporządza plan podziału. Nie może jednak zajmować rzeczy wyłączonych spod egzekucji ani dysponować dochodami przekraczającymi część wchodzącą do masy.
Mieszkanie lub dom należący do upadłego wchodzi do masy upadłości i jest sprzedawany. Z uzyskanej kwoty upadły otrzymuje środki odpowiadające przeciętnemu czynszowi najmu lokalu mieszkalnego w tej samej lub sąsiedniej miejscowości za okres od 12 do 24 miesięcy, aby zapewnić sobie mieszkanie. Mieszkania można czasem uniknąć utraty, jeżeli jego wartość jest niska w porównaniu z kosztami sprzedaży albo gdy dłużnik zawrze układ z wierzycielami.
Upadłość dotyczy tylko osoby, która ją ogłasza. Długi nie przechodzą na dzieci ani małżonka, choć ogłoszenie upadłości jednego z małżonków powoduje powstanie między nimi rozdzielności majątkowej, a majątek wspólny wchodzi do masy. Spadek przypadły upadłemu w trakcie postępowania uważa się za przyjęty z dobrodziejstwem inwentarza, a jego odrzucenie przez upadłego jest bezskuteczne wobec masy.
Upadłość konsumencka ma sens przede wszystkim wtedy, gdy długi wielokrotnie przekraczają możliwości spłaty, dłużnik nie ma wartościowego majątku albo godzi się na jego utratę, a egzekucje komornicze i tak pochłaniają część dochodów. Jej największą zaletą jest możliwość umorzenia pozostałych zobowiązań po wykonaniu planu spłaty – czego nie da żadna ugoda z pojedynczym wierzycielem.
Jeśli dłużnik ma stałe dochody i chce zachować mieszkanie, warto porównać upadłość z układem na zgromadzeniu wierzycieli albo z ugodami indywidualnymi. Układ pozwala zachować majątek, ale wymaga zgody większości wierzycieli i regularnych spłat. Przy jednym lub dwóch wierzycielach często skuteczniejsze są negocjacje – zwłaszcza gdy część długów jest przedawniona lub zawyżona.
Wnioski są najczęściej zwracane lub oddalane z powodu braków formalnych: niepełnej listy wierzycieli, braku adresów, pominięcia majątku (np. udziału w spadku lub samochodu zarejestrowanego na dłużnika) albo zbyt ogólnego opisu przyczyn niewypłacalności. Opis powinien wskazywać konkretne zdarzenia – utratę pracy, chorobę, rozwód, upadek firmy – i daty, od kiedy dłużnik przestał regulować zobowiązania. Warto dołączyć dokumenty: wypowiedzenie umowy o pracę, zaświadczenia o dochodach, pisma od komorników.
Postępowanie może zostać umorzone m.in. wtedy, gdy upadły nie wykonuje obowiązków wobec syndyka lub sądu – nie wydaje majątku, nie udziela informacji albo utrudnia postępowanie. Umorzenie oznacza, że długi nie zostaną umorzone, a wierzyciele odzyskują możliwość egzekucji. Dlatego współpraca z syndykiem i terminowe odpowiadanie na jego wezwania to warunek skutecznego oddłużenia.
Ogłoszenie upadłości nie oznacza utraty pracy ani zakazu wykonywania zawodu – pracodawca dowiaduje się o niej zwykle tylko wtedy, gdy syndyk wystąpi o przekazywanie zajętej części wynagrodzenia. Upadły może mieć rachunek bankowy, korzystać z kart debetowych i prowadzić normalne życie, ale nie powinien zaciągać nowych kredytów ani rozporządzać majątkiem wchodzącym do masy bez zgody syndyka. Informacja o upadłości jest jawna i widnieje w Krajowym Rejestrze Zadłużonych. Dzieci i dalsza rodzina nie odpowiadają za długi upadłego, chyba że same były współdłużnikami lub poręczycielami – wtedy wierzyciel może dochodzić od nich zapłaty niezależnie od upadłości.
Upadłość spółki z ograniczoną odpowiedzialnością nie zwalnia automatycznie członków zarządu: jeśli egzekucja przeciwko spółce okazała się bezskuteczna, odpowiadają oni solidarnie za jej zobowiązania, chyba że wykażą, że wniosek o upadłość złożono we właściwym czasie. Osoba prowadząca jednoosobową działalność odpowiada całym majątkiem osobistym, ale może skorzystać z upadłości konsumenckiej także w odniesieniu do długów firmowych, w tym składek ZUS i podatków.
Nawet po wykonaniu planu spłaty nie podlegają umorzeniu m.in.: zobowiązania alimentacyjne, zobowiązania wynikające z rent z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy lub śmierci, grzywny i nawiązki orzeczone przez sąd, obowiązek naprawienia szkody orzeczony wyrokiem karnym oraz zobowiązania, które dłużnik umyślnie zataił. Warto to uwzględnić, oceniając, czy upadłość rozwiąże problem.
W czasie wykonywania planu spłaty upadły co roku, do 30 kwietnia, składa w sądzie sprawozdanie z wykonania planu za poprzedni rok, z informacją o dochodach i majątku. Niewykonywanie planu, zatajenie dochodów albo zaciągnięcie nowych zobowiązań ponad drobne bieżące potrzeby może doprowadzić do uchylenia planu i utraty szansy na umorzenie. Po zakończeniu planu sąd wydaje postanowienie o umorzeniu pozostałych zobowiązań.
Informacja o upadłości pozostaje w Krajowym Rejestrze Zadłużonych, a historia kredytowa w BIK wpływa na ocenę zdolności przez kolejne lata. Uzyskanie kredytu po upadłości jest możliwe, ale wymaga czasu i stabilnych dochodów. Pierwszym krokiem zwykle jest odbudowa historii przez niewielkie, terminowo spłacane zobowiązania.
Upadłość konsumencka to procedura sądowa, a nie formularz. Można ją przejść samodzielnie, ale jakość wniosku ma wpływ na to, jak szybko sąd go rozpozna i jak długi będzie plan spłaty. W KONTRA DŁUG przygotowujemy wnioski wraz z pełnym zestawieniem wierzycieli i opisem przyczyn niewypłacalności oraz oceniamy, czy nie lepsze będzie zawarcie układu.
Opłata od wniosku wynosi 30 zł. Koszty postępowania, w tym wynagrodzenie syndyka, pokrywane są z masy upadłości, a gdy jej brak – tymczasowo przez Skarb Państwa.
Co do zasady do 36 miesięcy. Jeżeli dłużnik doprowadził do niewypłacalności umyślnie lub przez rażące niedbalstwo – od 36 do 84 miesięcy.
Mieszkanie wchodzi do masy i jest sprzedawane, ale upadły otrzymuje kwotę odpowiadającą czynszowi najmu za 12–24 miesiące.
Elektronicznie przez Krajowy Rejestr Zadłużonych, z opłatą 30 zł i wymaganymi załącznikami: spisem majątku i listą wierzycieli.
Alimenty, renty odszkodowawcze, grzywny i nawiązki, obowiązek naprawienia szkody orzeczony wyrokiem karnym oraz zobowiązania umyślnie zatajone.
Tak. Od 2020 roku osoby prowadzące jednoosobową działalność gospodarczą mogą korzystać z upadłości konsumenckiej na tych samych zasadach co konsumenci.